තිස් වසරක යුද්ධයකට ද ලක්ෂය ඉක්මවූ ජන පිරිසක් මරණය කරා යැවූවා වූද ඇදහිය නොහැකි තරමේ මිනිස් සහ ද්‍රව්‍යමය සම්පත් ගිල ගත්තා වූ ද සිල්ලටම වඩා ශ‍්‍රී ලාංකික සමාජය උග‍්‍ර ධ‍්‍රැවීකරණයකට ද නරුම භාවයකට ද පත් කළා වූ ද මෙරට ජන වාර්ගික ප‍්‍රශ්ණය යුද්ධවසානයේ සිව් වසරක් ගත වන මෙම දේශපාලන මොහොතෙහි දී යළිත් වතාවක් පිපිරෙන සුළු රතු කටුව කරා එළඹෙමින් තිබේ.

නොබැඳි සමුළුවේ සත්කාරක රට සහ එම ව්‍යාපාරයේ සභාපතිත්වයට සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිණිය යටතේ ශ‍්‍රී ලංකාව තෝරාගත් අවස්ථාවේ, එම තේරීම අනුමත නොකළ මතයක් එම ව්‍යාපාරය තුළවත්, ලෝකයේ වෙන කිසි තැනකවත් තිබුණේ නැත.

ලලිත්ගේ සිහිනය

හම්බන්තොට හා යාපනේ කොළඹ හරහා එකට යාකරන අධිවේග මාර්ගයක් ගැන ලලිත් ඇතුලත්මුදලිට ලොකු සිහිනයක් තිබුණේය. දකුණේත් උතුරේත් තිබෙන දුරස්ථබව ඒවාහි ඇතිවූ තරුණ කැරලි කෙරෙහි බලපෑ බව ඔහුගේ මතය විය.

කොළඹ සරසවිය තුල පැවැත්වුණ අභිනන්දන සම්මාන පිදුමකට සහභාගි වෙන්න මට ඉඩ ලැබුන මොකක්දෝ පරණ පිනකට. බාටා සරණේ නැත්නම් ආචාර්ය සරණපාල සිල්වා තමයි මාව ඇදගෙන ගියේ බර්නාඩ් කාරියවසම් උන්නැහේ තමයි මේ ගැන සරණේට කියල තියෙන්නේ.

රාජපක්ෂ පාලනය ආරම්භ වූයේ 2005 ජනාධිපතිවරණයෙන් යැයි සළකන්නේ නම් මේ ගත වන්නේ චින්තනයේ අටවන අව්රුද්ද ය. යුද්ධය අවසන්ව දැන් වසර හතරකි. මේ වනාහී රටක වෙනසක් ඇති කිරීමට ඕනෑවටත් වැඩි කාලයකි.

‘‘සියල්ල හිංසනයෙන් නිමාවට පත්වෙනු ඇත.. උමතුවේ මොන අන්තවාදයකට යා දැ යි කවුරු නම් දනිත් ද?’’-ජෝර්ජ් ෆොස්ටර් (කෘති-17)

ජනාධිපති පුතෙක්, දෙනෝ දාහක් මැද්දේ තරඟ විනිසුරෙකට තඩිබායි.

දැන් මාසය කිහිපයක සිට ‘බොදුබල සේනා’ යන්න ගෙදරදොර භාවිත කෙරෙන නාමයක් බවට පත්ව ඇත. එහි අදහස් උදහස් සමග කෙනෙකුට එකඟ වීමට හෝ නොවීමට පුලූවන. එහෙත් ශ‍්‍රී ලංකාවේ සමාජ නිර්මිතය කෙරෙහි එය ප‍්‍රබල බලපෑමක් ඇති කළ බවට කවුරුත් එකඟ ය. එය දේශපේ‍්‍රමී ව්‍යාපාරයකැ යි කෙනෙක් සිතත්. තවත් අයට අනුව එය, පහත් පෙළේ ජාතිවාදී සංවිධානයකි.

ගුණදාස අමරසේකර සාහිත්‍යයවේදියාගේ ‘‘ගමනක මුල’‘ සිට ‘‘ගමනක අග’’ දක්වා වූ නවකතා මාලාව පිළිබඳ සංවාදයක් පසු ගිය 02 වන දින කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ දී පැවැත්විනි. එහි දී: මහාචාර්ය කේ. එන්. ඕ. ධර්මදාස, ආචාර්ය කුමුදු කුසුම් කුමාර, ආචාර්ය ප‍්‍රදිප් ජෙගනාදන්, ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි සහ ගෙවිඳු කුමාරතුංග යන මහත්වරු අදහස් දැක්වූහ.

සියල්ල සංදර්ශනයකි.

කරපිංච මිටියක්, පොල් බෑයක්, ඉඟුරු කෑල්ලක් සහ ‘ඔරෙන්ජන් බාර්ලි’ බෝතලයකට වැඩි දෙයක් බහා නැති ශීතකරණය සංදර්ශනයකි. එය, නැති බැරි එකාගේ ය.

අත්විඳ නැති දෙයක් ගැන තේරුම් කිරීමත් නොදන්නා හොඳ දෙයක් ගැන අවබෝධ කරදීමත් අතිශය බැරෑරුම් කාර්යකි. අපි සියල්ලටම වැදගත් වීමට ඕනෑය. අනෙකා අතර කැපී පෙනීමටද; අවධානය දිනා ගැනීමටද බුද්ධිමත් බව පෙන්වීමටද අවශ්‍යය.

සිල්ලර අත්තනෝමතිකත්වය, හීනමාන සංකීර්ණයෙන් පෙළෙන දේශපාලකයන්ට පමණක් සීමා වන්නක් වේ. රටක්, යම් ක‍්‍රමයක් හෝ ආයතනයක් ඇතුළේ පවතින සාමූහික කෘත්‍යයේ රෙගුලාසි නොතකා හැරෙන විට, ඉවක්බවක් නැති උඩගු නායකත්වය, අවසානයේ දී භයානක මාරක ඇවිළීමක් බවට පරිවර්තනය වන්නේය.

ශී‍්‍ර ලංකාවේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය 1950 දශකයේ දී පමණක් නොව, 1960 දශකයේ දී පවා, පොදුවේ ගත් කල, යහතින් පැවති බවට බොහෝ දේශපාලන විද්‍යාඥයන් අතර එකඟත්වයක් තිබේ.

ඔබ දේශපාලනයට පිවිසෙන්නෙ කොහොමද කියල මුලින්ම කතා කළොත්?

මම උපන්නෙ ගංගොඩවිල, පැගිරිවත්ත ප‍්‍රදේශයේ. මගේ ගෙදර කියන්නෙ ප‍්‍රබල එක්සත් ජාතික පාක්ෂික ගෙදරක්. මගේ තාත්තා පිරිවෙන් අධ්‍යාපනය ලබපු, කලක් සිවුරෙත් හිටපු, සංස්කෘත පාලි හොඳට දන්න ගමේ උගතෙක්.

‘‘අප වැටී ඇති ප‍්‍රපාතයේ හැටියට, ඇස්පනාපිට පෙනෙන දෙය පවා නැවත පෙන්නුම් කර දීම, බුද්ධිමත් මිනිසුන්ගේ ප‍්‍රථම රාජකාරිය බවට පත්ව ඇත.’’- ජෝර්ජ් ඕවල් (1939)

රාජපක්ෂට තවත් ලකුණු ගොඩාක් දමා ගැනීමට අවස්ථාවක් උදා වී ඇත. ඒ අසාද් සාලි ආරක්ෂක අමාත්‍යංශයේ නියෝගයකට අනුව කිසිඳු උසාවි නියෝගයක් නොමැතිව "අත්අඩංගුවට" ගැනීම කරන කොට ගෙනය.